Stachyurus praecox Siebold et Zucc.

Stachiurek wczesny

7a

1-2 m

2-3 m

IV, V

Rodzina: Stachyuraceae - stachiurkowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Szeroki krzew dorastający do 2 m wysokości i 3 m średnicy. Pędy, wiotkie, czerwonobrązowe, gładkie i błyszczące, łukowato wychylające się na boki.
Liście owalne do owalnolancetowatych, długości do 14 cm, długo zaostrzone na wierzchołku i zaokrąglone u podstawy, ząbkowane, błyszczące i gładkie, ciemnozielone.
Kwiaty drobne, średnicy 8 mm, dzwonkowate, jasnożółte zebrane po 15-24, w zwisających gronach długości do 5-8 cm. Kwitnie wczesną wiosną, zwykle na przełomie maja i kwietnia.
Owoce kuliste, zielonożółte, z żółtoczerwonym rumieńcem.
Gatunek naturalnie występuje w Japonii.
Wrażliwy na mróz (strefa 7). W Polsce może być uprawiany tylko w najcieplejszych rejonach kraju.
Wymaga podłoża wilgotnego, ale dobrze przepuszczalnego. Gleba powinna być próchniczna i żyzna o odczynie kwaśnym lub lekko kwaśnym, pH 4-6. Najlepiej się czuje na pełnym słońcu, ewentualnie w półcieniu. Sadzi się go w miejscach zaciszny, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Wymaga okrycia na zimę.
Ze względu na wrażliwość na mróz ma znaczenie jedynie amatorskie, z przeznaczeniem do ogrodów przydomowych.