Elaeagnus commutata Bernh.

Oliwnik srebrzysty

3

1-2 m

1-2 m

VI

Rodzina: Elaeagnaceae - oliwnikowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Krzew dorastający do 1-2 m wysokości. Pędy cienkie, dość sztywne, czasami pokładające się, słabo rozgałęzione, bez cierni. Młode rdzawobrązowe, pokryte łuskowatymi włoskami. Wytwarza liczne odrosty.
Liście jajowate, czasami eliptyczne, długości 2-10 cm i 3-5 cm szerokości, po obu stronach srebrzyste. Na wierzchniej stronie nieco bardziej zielone, na spodniej stronie jaśniejsze i błyszczące, z nielicznymi, brązowymi kropkami. Na wierzchołku ostro zakończone, u nasady szerokoklinowate.
Kwiaty liczne, żółte, o średnicy około 1 cm, zebrane w górnej części pędów, w kątach liści, po 1-4 sztuki. Kwitnie w czerwcu. Kwiaty pachnące, ale nie tak intensywnie jak u oliwnika wąskolistnego.
Owoce, które nie zawsze zawiązuje są kuliste, o średnicy do 1 cm, początkowo srebrzyste, później brązowawe, dojrzewają od sierpnia do września i szybko opadają. Są suche i mączyste.
Naturalnie występuje we wschodniej Kanadzie i w północno-wschodniej części USA.
Całkowicie odporny na mrozy (strefa 3).
Najlepiej rośnie na glebach lekkich, piaszczystych, ruderalnych, o odczynie od lekko kwaśnego aż po zasadowy. Znosi dobrze suszę, suche i gorące powietrze, zasolenie i zanieczyszczenia powietrza. Wybitnie światłolubny.
W związku z tym, że wytwarza rozłogi jest bardzo ekspansywny i raczej nie można go sadzić w miejscach, gdzie bardzo szybko może zagłuszyć rosnące obok rośliny. Polecany do zadarniania gleb lekkich, nieużytków, wydm, piasków, zboczy, skarp i nasypów. Dobry do obsadzania dróg i autostrad. Stosowany do rekultywacji hałd. Może być wysadzany w pasach międzyjezdniowych. Powinien być sadzony w grupach, ale nawet jedna roślina szybko się rozprzestrzeni.