Gleditsia triacanthos L.

Glediczja trójcierniowa (iglicznia trójcierniowa)

5b

powyżej 30 m

10-15 m

VI

Rodzina: Fabaceae - bobowate (Leguminosae - strączkowe, Papilionaceae - motylkowate)

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Duże drzewo dorastające do wysokości 30-35 m. Korona nieregularna, luźna, w starszym wieku rozszerzona i nieco spłaszczona, z pniem ugałęzionym wysoko. Kora ciemna. Na pniu oraz gałęziach występują pęki cierni. Ciernie mogą mieć nawet 10-15 cm długości, często z dwoma mniejszymi po bokach.
Liście dwojakiego rodzaju: pierzaste, złożone z 10-15 par listków, długości 2-3 cm oraz podwójnie pierzaste, długości 15-20 cm, z 8-14 rozgałęzieniami. W drugim przypadku listki mniejsze, długości 1-2 cm. Późno rozwijają się na wiosnę.
Kwiaty zielonkawe, drobne, zebrane w niewielkie grona, długości 5-8 cm. Kwiaty przyjemnie pachnące. Kwitnie w pierwszej połowie czerwca. Kwiaty miododajne.
Owocem jest bardzo spłaszczony strąk długości 30-35 cm i szerokości do 4 cm. Niedojrzałe zielone, później czerwone, brązowoczerwone, a w okresie zimy ciemnobrązowe, często wygięte. Pozostają na drzewie aż do wiosny, stopniowo opadając.
Gatunek występuje w środkowych i wschodnich rejonach USA.
Odporny na mróz (strefa 5b).
Mało wymagający, co do gleby. Najlepiej jednak rośnie na glebach średnio żyznych, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych, o odczynie obojętnym i zasadowym. Toleruje także gleby suche i piaszczyste, ale wtedy nieco wolniej rośnie. Stanowisko słoneczne. Dobrze znosi suszę, zasolenie i warunki miejskie.
Polecany do nasadzeń parkowych, jako drzewo krajobrazowe, do zieleni osiedlowej i nasadzeń przyulicznych. Najlepiej prezentuje się posadzony pojedynczo, ale można sadzić go w formie szpalerów lub w luźnych grupach. W starszym wieku ma dość kruche gałęzie.
Bardzo interesujący gatunek z ciekawie wyglądającymi pniami i konarami pokrytymi dużymi cierniami, a także wiszącymi strąkami. Strąki niekiedy używane w suchych kompozycjach.