Magnolia sieboldii K.Koch (Magnolia parviflora Siebold et Zucc.)

Magnolia Siebolda

6a

3-5 m

2-3 m

VI, VII, VIII

Rodzina: Magnoliaceae - magnoliowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Niewysoki krzew dorastający w naszych ogrodach do 2-3 m wysokości. Korona dość szeroka, luźna w zarysie jajowata.
Liście odwrotnie jajowate, na wierzchołku krótko zaostrzone, długości 10-12 cm, z wierzchu ciemnozielone, na spodniej stronie niebieskozielone.
Kwiaty w kształcie czarki, średnicy do 10 cm, na długich szypułkach. Zwykle zwieszają się. Płatki białe, w liczbie 9-12. Pylniki karminowe. Kwitnienie rozpoczyna w końcu maja lub na początku czerwca i trwa ono aż do połowy sierpnia. Kwiaty rozwijają się pojedynczo, a więc nie ma masowego kwitnienia.
Owoce czerwonomalinowe, szyszkowate, długości do 5 cm, często zdeformowane.
Gatunek ten naturalnie występuje na Dalekim Wschodzie w Chinach, Japonii, na Półwyspie Koreańskim i Mandżurii.
Gatunek odporny na mrozy (strefa 6a), ale w surowe zimy może nieco przemarzać.
Wymaga podłoża żyznego, próchnicznego i przepuszczalnego, o odczynie lekko kwaśnym. Bardzo wrażliwy na suszę, stąd konieczność podlewania, jeśli wystąpi niedobór wody w glebie. Najlepiej się czuje w półcieniu, choć poradzi sobie także i na słońcu.
Polecany do ogrodów przydomowych, do sadzenia pojedynczo lub w grupach. Ze względu na wrażliwość na suszę zaleca się sadzić blisko wody.
Jest to magnolia, która posiada chyba najładniejsze kwiaty ze wszystkich magnolii. Niestety mała ich liczba na krzewie w jednym czasie, a do tego fakt, że są one ukryte wśród liści sprawia, że magnolia ta ma znaczenie jedynie amatorskie.