Mespilus germanica L.

Nieszpułka zwyczajna (nieszpułka pospolita)

6b

3-5 m

3-5 m

V, VI

Rodzina: Rosaceae - różowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Zwykle krzew lub małe drzewko o wysokości 3-5 m. Gęste, o wielu pniach. Pokrój szeroki, rozłożysty. Na pędach występują krótkie, ostre ciernie. Rośnie powoli.
Liście wąskoeliptyczne, długości 5-13 cm, całobrzegie, czasami drobno piłkowane, nieznacznie owłosione. Jesienią przebarwiają się na żółto.
Kwiaty pojedyncze, na szczytach bocznych pędów, 5-płatkowe, białe, średnicy 3-5 cm. Działki kielicha długie, cienkie i ostre. Kwitnie na przełomie maja i czerwca.
Owoce kształtu gruszkowatego lub kulistego, średnicy 2-3 cm. Na szycie owoc szeroko otwarty z wieńcem działek kielicha. Brązowo zabarwiony, jakby ordzawiony. Dojrzewają w październiku i utrzymują się na drzewie nawet do połowy zimy. Surowe owoce są bardzo twarde i cierpkie. Owoce jadalne po „ulęgnięciu” lub przemrożeniu, kiedy miąższ owoców zmieni barwę z białozielonego na brązowy. Wtedy stają się bardziej miękkie i słodsze. Przechowują się bardzo dobrze niemal przez całą zimę. Można także pozostawić je na drzewie i stopniowo zbierać, gdy skórka zacznie się marszczyć. Z owoców sporządza się dżemy, kompoty i galaretki. Można także spożywać je na surowo. Owoce nieszpułki w smaku przypominają nieco gruszkę lub daktyle.
Gatunek naturalnie występuje w środkowej i zachodniej Azji, na Kaukazie, a także na południu Europy: Krym, Bułgaria, Grecja, Włochy. Rozpowszechniony po całej Europie dzięki rzymskim wojskom.
Gatunek nie do końca odporny na mróz (strefa 6b) i może przemarzać w bardziej surowe zimy. Do sadzenia w cieplejszych rejonach kraju.
Wymaga gleb żyznych, umiarkowanie wilgotnych, ale przepuszczalnych, o odczynie od lekko kwaśnego po obojętny. Wymaga stanowiska słonecznego lub lekko zacienionego. Poleca się sadzić w miejscach zacisznych osłoniętych od wiatru.
Polecany do ogrodów przydomowych.
Jest to najstarsze drzewo owocowe uprawiane w Europie od starożytności.