Salix daphnoides Vill. (Salix praecox Hoppe, Salix pulchra Wimm.)

Wierzba wawrzynkowa

4a

5-10 m

3-5 m, 5-10 m

III, IV

Rodzina: Salicaceae - wierzbowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Duży krzew lub drzewo dorastające do 10 m wysokości. Pień prosty, korona luźna, nieregularna, z wyprostowanymi gałęziami. Młode długopędy owłosione, starsze nagie. W okresie zimy wiśniowoczerwone lub fioletowe, pokryte cienkim, sinym nalotem woskowym, łatwo się ścierającym.
Liście lancetowate, długości 8-10 cm i szerokości 2-3 cm, drobno piłkowane lub prawie całobrzegie, z wierzchu ciemnozielone i błyszczące od spodu sinawe.
Kwiaty bezkwiatowe, oddzielnie męskie i żeńskie zebrane w kotkowatych kwiatostanach, pokrytych srebrzystymi włoskami rozwijają się wcześnie, przed rozwojem liści.
Naturalnie występuje niemal w całej Europie. W Polsce rośnie w Karpatach nad potokami, w dolinach większych rzek.
Całkowicie odporna na mróz (strefa 4).
Bardzo tolerancyjna, co do rodzaju podłoża i jego odczynu. Odporna na suszę. Świetnie sobie radzi na piaskach, osiągając tam mniejsze wymiary. Wymaga stanowisk nasłonecznionych.
Polecana do nasadzeń parkowych i krajobrazowych.
Szczególnie dekoracyjna w okresie zimy, gdy można w całej krasie zobaczyć jej sine pędy. W celu zmuszenia rośliny do wytwarzania młodych długopędów zaleca się przycinać pędy wiosną i utrzymywać roślinę w formie krzewiastej.
Doskonała roślina miododajna.