Spiraea japonica 'Anthony Waterer' (Spiraea ×bumalda \'Anthony Waterer\')
Tawuła japońska 'Anthony Waterer'
Rodzina: Rosaceae - różowate
Grupa: LIŚCIASTE
Opis:
Niski krzew dorastający 1 m wysokości, o pokroju półkulistym i o wzniesionych pędach.
Liście wąskie, ciemnozielone, na dolnej stronie jaśniejsze, wyraźnie sinawe, długości 3-6,5 cm, piłkowane. Młode liście czerwonawe, później zielenieją. Część liści biało lub żółto pstrych. Jesienią liście przebarwiają się na czerwono.
Kwiaty ciemnoróżowe, zebrane na szczytach pędów w płaskie baldachy średnicy do 15 cm. Często obok głównego baldachu występuje kilka mniejszych. Kwitnie bardzo obficie w czerwcu. Jeśli zetnie się przekwitnięte kwiatostany, to w sierpniu powtórzy kwitnienie, ale już nie tak obficie. Kończy kwitnienie we wrześniu.
Owoce drobne, bez wartości dekoracyjnej.
Odmiana uzyskana przez Waterera w szkółkach Knap Hill w Anglii pod koniec lat 80. XIX wieku, jako mutacja z odmiany Spiraea japonica ‘Bumalda’.
Całkowicie mrozoodporna (strefa 4).
Tolerancyjna względem gleby, najlepiej rośnie w podłożu umiarkowanie wilgotnym przepuszczalnym, średnio żyznym. Wytrzymała na suszę i warunki miejskie. Preferuje stanowiska słoneczne i półcieniste.
Do stosowania w ogrodach przydomowych i zieleni osiedlowej. Bardzo dobrze znosi cięcie. W związku z tym stosowana na niskie żywopłoty strzyżone i naturalne. Dobra do zadarniania terenów płaskich i skarp. Można sadzić na rabatach razem z bylinami lub w grupach z innymi krzewami.
Pstrość liści jest interesującym elementem, ale rzadko decyduje o zwiększonej dekoracyjności. Roślina jeśli jest cięta wytwarza więcej pędów z pstrymi liśćmi.
| grupa | LIŚCIASTE |
|---|
| stanowisko | słoneczne |
|---|
| pokrój | półkulisty |
|---|
| wysokość | 0,5-1 m |
|---|
| szerokość | 0,5-1 m |
|---|
| kolor kwiatów | różowy |
|---|
| pora kwitnienia | VI, VIII |
|---|
| kolor owoców | niepozorne |
|---|
| pora owocowania | jesień |
|---|
| kształt liścia | lancetowaty |
|---|
| kolor liści | zielony, wielobarwne (pstre, obrzeżone) |
|---|
| kolor liści jesienią | żółty |
|---|
| kolor pędów zimą | brązowy |
|---|
| pora największej atrakcyjności | późna wiosna, lato |
|---|
| strefa klimatyczna | 4a |
|---|
| rodzaj gleby | gliniasto-piaszczysta, przeciętna |
|---|
| wilgotność gleby | podłoże umiarkowanie wilgotne |
|---|
| odczyn gleby | lekko kwaśna, obojętna, słabo zasadowa |
|---|
| warunki uprawy | |
|---|
| cechy użytkowe | roślina miododajna |
|---|
| zastosowanie | autostrady, drogi, ulice, parki, żywopłoty formowane, żywopłoty naturalne, zieleń osiedlowa, zieleń publiczna |
|---|
| wystepowanie gatunku | |
|---|
| pochodzenie odmiany | Wielka Brytania |
|---|