Styrax japonicus Siebold et Zucc. (Cyrta japonica (Siebold et Zucc.) Miers)

Styrak japoński

6b

5-10 m

3-5 m

VI, VII

Rodzina: Styracaceae - styrakowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Niewielkie drzewo wysokości 5-8 m (w ojczyźnie dorastające do 10 m). Korona parasolowata, kulista lub nieregularna, pień niski. Pędy cienkie fioletowe. Kora szarobrązowa, charakterystycznie bruzdkowana.
Liście romboidalne, długości 5-12 cm, delikatnie owłosione, błyszczące, rzadko ząbkowane. Na wierzchu ciemnozielone, na spodzie jaśniejsze. Jesienią liście przebarwiają się na żółto lub pomarańczowo.
Kwiaty śnieżnobiałe, z żółtymi, długimi pręcikami, dzwonkowate, średnicy 1,5-2 cm, zwisające po 2-6 na długich szypułkach, wyrastających z dolnej strony pędów, o delikatnym i subtelnym zapachu. Płatki wydłużone, na wierzchołku krótko zaostrzone. Kwitnie bardzo obficie w końcu czerwca i w lipcu.
Owoce długości 1,5 cm, kuliste, szare. Przez pewien czas ozdobne.
Naturalnie występuje w Japonii, Korei i środkowych Chinach.
Gatunek odporny na mrozy (strefa 6b), ale w surowe zimy może przemarzać.
Wymaga gleby, próchnicznej, żyznej, dobrze uprawionej, wilgotnej, lecz nie mokrej, o odczynie kwaśnym do obojętnego. Wrażliwy na suszę. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Sadzi się go w miejscach zacisznych, osłoniętych od wiatru. Młode egzemplarze zaleca się okrywać na zimę matami lub agrowłókniną.
Przeznaczony do ogrodów przydomowych, parków i zielni osiedlowej. Najlepiej wygląda jako soliter, choć można go sadzić także w niewielkich grupach.
Gatunek najbardziej dekoracyjny w okresie kwitnienia.