Tilia americana 'Nova' (Tilia americana nova hort., Tilia americana f. megalodonta V.Engl., Tilia megalodonta hort.)

Lipa amerykańska 'Nova'

20-30 m

10-15 m

VII

Rodzina: Malvaceae - ślazowate (malwowate)

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Drzewo wysokości do 20-30 m, o ładnej piramidalnej koronie. Pędy nagie, szare, od strony nasłonecznionej z czerwonym odcieniem.
Liście duże, do 15 cm długości, szerokojajowate, u nasady sercowate, czasami skośnie ucięte. Na długopędach liście mogą dochodzić aż do 30 cm. Brzeg liścia regularnie, grubo piłkowany, z ostrymi ząbkami. Wierzchnia strona ciemnozielona, na spodzie jaśniejsze, z kępkami brązowawych włosków w kątach nerwów, ale brak ich u nasady i przy nerwie głównym.
Kwiaty pachnące, duże, z prątniczkami, średnicy do 1,5 cm, zebrane w 10-30 kwiatowe, zwisające wierzchotki, rozkwitają w drugiej połowie lipca. Podsadki długości do 10 cm i szerokości około 2 cm.
Owoce prawie kuliste, bez żeberek, owłosione, często z pozostałością słupków na wierzchołku, początkowo zielone, po dojrzeniu jasnobrązowe. Dojrzewają we wrześniu.
Odmiana znaleziona w szkółkach Hessego w Niemczech około 1970 roku.
Rzadko spotykana odmiana, niezbyt wytrzymała na mróz (strefa 6b), który w surowe zimy może przemarzać. Zalecana jedynie dla Polski zachodniej i środkowej.
Nie wymagająca, co do podłoża, ale lepiej rośnie na glebach żyznych i świeżych, nieco cięższych. Jeśli sadzi się ją na glebach lekkich, to powinny być one dostatecznie wilgotne. Raczej nie powinno się jej sadzić w podłożu piaszczystym, gdyż wtedy rośnie powoli i szybko kończy okres wegetacji. Najlepiej rośnie w podłożu o odczynie lekko kwaśnym i obojętnym. Wrażliwa na zasolenie. Najlepiej się czuje w miejscach słonecznych ewentualnie lekko zacienionych. Stosuje się jako drzewo alejowe, można sadzić pojedynczo lub w grupach. W ogrodzie wymaga dużo miejsca.
Roślina miododajna.