Ulmus minor 'Argenteovariegata'

Wiąz polny 'Argenteovariegata'

5b, 6a

10-15 m

5-10 m

III, IV

Rodzina: Ulmaceae - wiązowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Drzewo szerokokolumnowe, do 15 m wysokości, pokrój nieregularny. Pędy cienkie, nieco przewisające.
Liście jajowate, z piłkowanym brzegiem, do 10 cm długości, zielone z białymi smugami i nieregularnymi plamami. Nerwy wyraźnie jaśniejsze. Liście długo utrzymują się jesienią na drzewie.
Kwiaty zebrane w pęczki, pojawiają się bardzo wczesną wiosną, przed rozwojem liści, są wiatropylne, z czterema pręcikami. Słupki o białych znamionach, okwiat biało orzęsiony. Kwitnie bardzo rzadko i tylko na starych egzemplarzach.
Owoce nagie, otoczone białozielonym skrzydełkiem, dojrzewają w końcu maja.
Odmiana została opisana jako Ulmus minor subsp. minor ‘Variegata’ w 1863 roku przez Belga Wesmaela.
Odmiana całkowicie odporna na mróz (strefa 5-6).
Wymaga gleb żyznych i wilgotnych, o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym. Odporny na zanieczyszczenie powietrza. W miejscach zbyt suchych i piaszczystych rośnie bardzo wolno. Stanowisko bardzo dobrze oświetlone.
Wytwarza pachnące olejki, najlepiej odczuwalne podczas upałów. Do sadzenia w parkach i w zieleni osiedlowej, a także w większych ogrodach przydomowych. Ze względu na białawy kolor liści najlepiej sadzić na ciemnym tle.
Atakowany przez mszyce i bawełnice.
Odmiana wrażliwa na holenderską chorobę wiązów (grafiozę wiązów).