Acer barbinerve Maxim.

Klon bródkowy

6a

10-15 m

3-5 m

IV

Rodzina: Sapindaceae - mydleńcowate (Aceraceae - klonowate)

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Niewysokie drzewo dorastające do 12 m wysokości, rozgałęzione od dołu, o wąskim pokroju, nieco rozszerzającym się ku górze. Młode pędy omszone, od strony nasłonecznionej czerwonawe, część nienasłoneczniona zielona. Kora gładka, szara.
Liście do 10 cm, 5-klapowe, przy czym środkowe trzy klapy wyraźne, dwie boczne małe i niewyraźne. Końce klap ostro zakończone. Brzeg blaszki podwójnie piłkowany. Liście obustronnie owłosione, starsze liście na wierzchniej stronie już tylko z resztkami włosków. Ogonki liściowe długie i zaczerwienione.
Kwiaty dwupienne, zielonkawożółte, żeńskie w wąskich gronach. Bez znaczenia ozdobnego. Kwitnie kwiecień-maj.
Pochodzi z północno-wschodnich Chin i Półwyspu Koreańskiego.
Dość wytrzymały na mróz (strefa 6a), jednak liście z powodu bardzo wczesnego rozwijania się na wiosnę są narażone na przemarzanie.
Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych. Wymaga przeciętnego podłoża o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym.
Gatunek rzadko uprawiany i właściwie typowo kolekcyjny. Dekoracyjny wczesną wiosną w momencie wypuszczania młodych liści, które mają jasnobrązowe zabarwienie oraz jesienią, gdy liście przebarwiają się na pomarańczowo. Może być sadzony w grupach z innymi małymi drzewami i krzewami lub też jako soliter na trawnikach.