Berberis thunbergii DC.

Berberys Thunberga

4a

1-2 m

1-2 m

V, VI

Rodzina: Berberidaceae - berberysowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Niewysoki krzew dorastający do 1,5 m wysokości, o dość regularnym, kulistym pokroju. Gałązki sztywne, krótkie, w starszym wieku łukowato wygięte, z krótkimi (0,5-2 cm długości), sztywnymi, pojedynczymi cierniami. Pędy bruzdkowane, czerwone lub czerwonobrązowe.
Liście drobne, łopatkowate, długości 1-3 cm, całobrzegie, klinowate u podstawy i tępe na wierzchołku. Z wierzchu ciemnozielone, na spodniej stronie sinozielone. Jesienią przebarwiają się na czerwono lub czerwonopomarańczowo.
Kwiaty z zewnątrz zaczerwienione, wewnątrz żółte, średnicy 5-10 mm, zwisające pojedynczo lub zebrane po kilka sztuk w kątach liści, na dolnej stronie pędów. Kwitnie w końcu maja i na początku czerwca. Kwiaty charakterystycznie pachnące.
Owoce eliptyczne, długości do 1 cm, jasnoczerwone, błyszczące, zwisają po 1-5 sztuk na krótkich szypułkach wzdłuż pędów. Dojrzewają we wrześniu i bardzo długo pozostają na krzewie.
Naturalnie występuje w Japonii.
Odporny na mróz (strefa 4-5a).
Mało wymagający krzew, najlepiej rosnący na glebach lekkich i przepuszczalnych, ale dostatecznie wilgotnych, o odczynie od słabo kwaśnego po lekko zasadowy. Odporny na suszę. Źle rośnie na glebach ciężkich i bardzo mokrych. Powinien być sadzony w miejscach nasłonecznionych. Odporny na warunki miejskie i niewielkie zasolenie.
Polecany do parków, zieleni miejskiej i ogrodów przydomowych. Może być sadzony przy ulicach i w pasach między jezdniami. Nadaje się na żywopłoty i nieformowane szpalery. Przydatny do obsadzania skarp. Najlepiej wygląda sadzony w grupach po kilka sztuk.
Bardzo dekoracyjny szczególnie jesienią, kiedy pięknie przebarwiają się jego liście.