Betula alleghaniensis Britton (Betula lutea F.Michx., Betula lutea var. alleghaniensis (Britton) Rehder)

Brzoza żółta

3

10-15 m

5-10 m

III, IV

Rodzina: Betulaceae - brzozowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Drzewo dorastające u nas do 10-15 m wysokości, o regularnej, początkowo szerokostożkowatej, później eliptycznej, luźnej koronie. Kora na młodszych pniach i gałęziach żółtawa, na starszych złocistoszara lub brązowa, łuszcząca się strzępkami, okrężnie wokół pnia. Stare drzewa mają korę czerwonobrązową, tarczowatą. Młode pędy początkowo oliwkowozielone, później brązowe, owłosione, z aromatycznym zapachem po zranieniu.
Liście jajowato wydłużone, długości 8-12 cm, ostro zakończone i zaokrąglone u nasady, z wierzchu matowozielone, na spodniej stronie z długimi włoskami na nerwach. Brzeg ostro i drobno piłkowany. Jesienią przebarwiają się na żółto.
Kwiaty rozdzielnopłciowe, bez okwiatu, zebrane w charakterystyczne kwiatostany (bazie). Męskie powstają na końcach jednorocznych pędów już jesienią i zimują rozwijając się tuż przed rozwojem liści, natomiast żeńskie rozwijają się wraz z rozwojem liści. Kotki męskie w czasie kwitnienia długości 8-12 cm, ozdobne. Żeńskie słabo widoczne, bez wartości dekoracyjnych.
Owoce zebrane w jajowate, czasami niemal kuliste, grube, zwisające owocostany, bez wartości dekoracyjnych.
Naturalnie występuje w północno-wschodnich rejonach USA i południowo-wschodniej Kanadzie.
Całkowicie odporna na mróz (strefa 3).
Najlepiej rośnie na glebach żyznych, głęboko uprawionych, umiarkowanie wilgotnych, o odczynie od kwaśnego po obojętny.
Znosi podłoże mokre i wilgotne. Wymaga stanowisk słonecznych.
Polecana do nasadzeń parkowych i osiedlowych, gdzie może rosnąć zarówno jako soliter, jak i w kompozycjach krajobrazowych.
Ładne drzewo o ozdobnej, szczególnie dobrze widocznej w okresie zimy korze.