Buxus sempervirens 'Suffruticosa'

Bukszpan wieczniezielony 'Suffruticosa'

6a

0,5-1 m

0,5-1 m

brak kwitnienia

Rodzina: Buxaceae - bukszpanowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Zimozielony, karłowy krzew dorastający w naszym kraju do 1 m wysokości i podobnej szerokości. Korona zwarta, bardzo gęsta, o pokroju jajowatym, pędy kanciaste, oliwkowozielone, gęsto ulistnione. Wolno rosnąca.
Liście skórzaste, całobrzegie, na wierzchołku często wycięte, jajowate lub odwrotnie jajowate, długości 1-2 cm, na wierzchu ciemnozielone, błyszczące, na spodniej stronie żółtawe i matowe.
Odmiana o nieznanym pochodzeniu, znana w Holandii już od 1616 roku.
Nie do końca odporna na mrozy (strefa 6a), w surowe zimy mogą przemarzać zarówno liście, jak i pędy.
Mało wymagający co do gleby. Dobrze rośnie niemal w każdej glebie o odczynie obojętnym i zasadowym, z wyjątkiem bardzo piaszczystych i bardzo mokrych. Najlepiej się czuje w podłożu żyznym, przepuszczalnym, umiarkowanie wilgotnym. Znosi suszę. Najlepiej rośnie w miejscach lekko ocienionych, ale może też rosnąć w miejscach zarówno nasłonecznionych, jak i mocno cienistych. Poleca się sadzić w miejscach osłoniętych przed wiatrem.
Można sadzić w ogrodach przydomowych i parkach, jako rośliny soliterowe lub w grupach. Może służyć jako roślina okrywowa na zacienione stanowiska. Bardzo dobrze znosi cięcie w związku z tym wykorzystywana jest na niskie żywopłoty i obwódki.
Jeśli rośnie w miejscu nasłonecznionym to wskazane jest okrywanie w okresie późnej zimy i wczesnej wiosny, aby zapobiec wysuszaniu liści.
Liście bukszpanu mają właściwości trujące.