Catalpa bignonioides Walter

Surmia bignoniowa (katalpa bignoniowata, surmia zwyczajna)

6a

10-15 m

5-10 m

VII, VIII

Rodzina: Bignoniaceae - bignoniowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Drzewo dorastające w swojej ojczyźnie do 20 m wysokości, u nas niższe osiąga ok. 10-15 m wysokości. Pień krótki, najczęściej krzywy, z jasnobrązową korą. Korona szeroka, rozłożysta, ale niezbyt gęsta. Pędy grube, sztywne, kruche i łamliwe.
Liście duże, długości 10-25 cm, sercowate lub szerokojajowate, na wierzchołku krótko zaostrzone, bez klap, ale czasami pojawiają się liście z niewielkimi i słabo zaznaczonymi klapami. Jasnozielone lub zielone na spodzie delikatnie owłosione, całobrzegie. Wiosną późno się rozwijają, a zaraz po rozwinięciu są purpurowe. Jesienią przebarwiają się na żółtozielono, szybko opadają zaraz po pierwszych przymrozkach. Po roztarciu nieprzyjemnie pachną.
Kwiaty duże, zrosłopłatkowe, o średnicy 4-5 cm, z rurką długości 2-3 cm, zebrane w dość duże, stożkowate wiechy długości do 35 cm. Płatki białe, na brzegach fryzowane, wewnątrz fioletowo nakrapiane, z dwoma, żółtymi pasami. Kwitnie obficie w lipcu lub sierpniu.
Owocem są torebki przypominające strąki długości 20-30 cm i średnicy 6-8 mm. Pozostają na drzewie aż do wiosny stanowiąc ciekawą dekorację.
Naturalnie występuje w południowo-zachodnich rejonach USA.
W zasadzie odporna na mrozy (strefa 6a) i tylko przy dużych spadkach temperatur może przemarzać. Młode egzemplarze są wrażliwsze.
Wymaga gleb żyznych, głęboko uprawionych, przepuszczalnych, ale dość wilgotnych, o odczynie od lekko kwaśnego po obojętny, a nawet lekko zasadowy. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza i słabe zasolenie. Nie nadaje się jednak do nasadzeń przyulicznych, gdyż jej pędy są kruche i łamliwe.
Można sadzić ją na skwerach i placach. Polecana także do parków, zieleni osiedlowej i większych ogrodów przydomowych. Ładne drzewo krajobrazowe. Najlepiej wygląda posadzona pojedynczo na trawniku.
Bardzo dekoracyjna, szczególnie w okresie kwitnienia.
Drzewo ze względu na późny rozwój liści i wczesne ich zrzucanie pozostaje w stanie bezlistnym niemal przez 7 miesięcy w roku.
Nie lubi przesadzania.