Catalpa bignonioides 'Nana'

Surmia bignoniowa 'Nana' (katalpa bignoniowata \'Nana\', surmia zwyczajna \'Nana\')

2-3 m

2-3 m

brak kwitnienia

Rodzina: Bignoniaceae - bignoniowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Karłowa odmiana dorastająca do wysokości 2-3 m, plus oczywiście wysokość podkładki. Korona płaskokulista, bardzo gęsta, osiągająca średnicę do 5 m.
Liście drobniejsze niż u gatunku, długości 8-15 cm, sercowate, na wierzchołku krótko zaostrzone, bez klap, zielone, na spodzie gęsto owłosione, całobrzegie. Wiosną późno się rozwijają, a zaraz po rozwinięciu są purpurowe. Jesienią przebarwiają się na żółtozielono, szybko opadają, zaraz po pierwszych przymrozkach. Po roztarciu nieprzyjemnie pachną.
Odmiana nie kwitnie.
Znaleziona w 1850 roku w szkółkach Massona we Francji.
Odmiana wrażliwa na mrozy (strefa 6b), szczególnie w młodym wieku, dlatego powinna być sadzona w miejscach zacisznych i osłoniętych od wiatru. Starsze egzemplarze są odporniejsze.
Wymaga gleb żyznych, głęboko uprawionych, przepuszczalnych, ale dość wilgotnych, o odczynie od lekko kwaśnego po obojętny, a nawet lekko zasadowy. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza i słabe zasolenie. Można używać jej do obsadzania ulic, ale tylko w najcieplejszych rejonach kraju.
Polecana do parków, zieleni osiedlowej i większych ogrodów przydomowych. Najlepiej wygląda posadzona pojedynczo na trawniku lub rabacie.
Drzewo ze względu na późny rozwój liści i wczesne ich zrzucanie pozostaje w stanie bezlistnym niemal przez 7 miesięcy w roku. Pędy przemarznięte należy wiosną wycinać. Sadzi się ją przy podporach.
Nie lubi przesadzania.