Cornus alba 'Sibirica Variegata'

Dereń biały 'Sibirica Variegata'

3

1-2 m

2-3 m

V, VI

Rodzina: Cornaceae - dereniowate

Grupa: LIŚCIASTE

Opis:
Krzew dorastający do wysokości 2 m, o szeroko rozłożonej, płaskokulistej, gęstej koronie osiągającej średnicę do 3 m. Pędy sztywne, nieco pokładające się. Kora na młodych pędach koralowoczerwona, szczególnie dobrze widoczna w okresie zimowym, na starszych brązowoczerwona.
Liście jajowate lub eliptyczne, długości 4-8 cm i do 6 cm szerokości, czasami nieznacznie zniekształcone i pomarszczone. Matowoszarozielone, z nieregularnym, wąskim marginesem, początkowo kremowym, później białym oraz z naciekami w kierunku środka blaszki, zaostrzone na wierzchołku i szerokoklinowate u nasady. Na dolnej stronie jasnosinawa. Jesienią przebarwiają się na czerwonofioletowo. Na długopędach liście łyżkowate.
Kwiaty drobne, żółtobiałe, średnicy do 5 mm, zebrane w baldachowate kwiatostany o średnicy do 5 cm. Kwitnie w końcu maja i w czerwcu, ale kwiaty na tle liści mało widoczne.
Owoce drobne, kuliste, o średnicy 7-8 mm, początkowo zielone, po dojrzeniu białe. Owoce są bardzo chętnie zjadane przez ptaki.
Odmianę wyselekcjonował C. de Vosa z Hazerswoude, z Holandii w 1867 roku.
Całkowicie odporna na mróz (strefa 3).
Mało wymagająca co do rodzaju gleby, preferuje jednak podłoże żyzne, wilgotne. Bardzo dobrze radzi sobie nawet na glebach mokrych i torfowych. Toleruje także gleby piaszczyste i stosunkowo suche. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje także półcień. Wytrzymała na suszę i warunki miejskie.
Polecana do parków, ogrodów przydomowych, zieleni osiedlowej, a także do nasadzeń miejskich. Dobrze znosi cięcie, można stosować na żywopłoty, ale nie są one zbyt ładne. Sadzi się ją zarówno pojedynczo, jak i w grupach. Można używać także do kompozycji.
Dekoracyjna zarówno w okresie wegetacji (liście), jak i zimą ze względu na pokryte czerwoną korą pędy, ale żeby były one ładnie wybarwione konieczne jest ich przycinanie raz na 2-3 lata.